I Did It For Love [AbaddonEidos Version 7.0]

อะแฮ่มๆ

อยากจะบอกว่า....

การตอบแฝกกับคอสแม่กัลยาแบบเนียนๆนั้น....

ขอเลื่อนออกไปก่อนนะคะ ^__^'''

เนื่องจากนังเจ้าของบล็อกมันไข้แดร๊ก เพราะตรอมใจคิดถึงฝ่าบาทมากไป คิดมุขไม่ออก จริงๆแล้วอยากได้คำถามเยอะกว่านี้ 555+ สัก 71 ข้อเลยก็ได้

ดังนั้นแฝกจะขยายเวลาไปอีกจนถึงวันที่ 28 มิถุนายนเวลา 18 นาฬิกา 28 นาที 28 วินาที  

ส่วนแม่กัลยานั้น...เมื่อผิวเราหายขาวเป็นช่วงๆเมื่อไหร่จะมาคอสให้ทุกท่านเชยชม เป็นเพราะว่าบัดนี้เราดำมากกว่าตอนที่ถ่ายพรีลูดนั่นอีกอ่ะค่ะ ฮื้อออออออออออออออออออ TT^TT

ดังนั้นขออนุญาตโปะครีมสารพัดครีมให้มันขาวเหมือนเดิมก่อนนะคะ ^____^

เอาล่ะ....เรื่องสำคัญวันนี้.....

ก็อย่างที่เกริ่นไว้นะคะ

วันนี้อีนุ่นมัน 17 แล้วค่ะพ่อแม่พี่น้อง!!!~~~~

สามารถอ่านฟิก+โดวาย เรต NC-17 ได้แบบไม่ต้องหลบๆซ่อนๆกับแอบเก็บไปคิดละอายใจว่าตรูยังไม่ 17 มันจะเป็นไรป่าวว้าแล้วววว~~*0*

หึๆๆๆๆ *หัวเราะอย่างชั่วร้าย* ทีนี้ก็รอ....18

.............................

.........................

.....................

เดี๋ยวววววว!!!!! ไม่ใช่โว้ยยยยยยย!!!!! *ล้มโต๊ะ*

ไอ้อายุ 17 นี่มันก็เป็นอายุที่ถือได้ว่าบรรลุนิติภาวะแล้วนะสำหรับโลกพ่อมด แม้ว่าโลกแห่งความเป็นจริงมันจะไม่ได้ก็ตามที

แต่ยังไงๆ มันก็เป็นอีกขั้นหนึ่งที่ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอยู่ดีแหละค่ะ

แม้ว่าร่างกายมันจะไม่โตขึ้นอีกแล้วหยุดอยู่แค่นี้ T___T แต่สิ่งที่เติบโตขึ้นก็คือจิตใจต่างหากล่ะ

ถึงจะทำรั่วๆบ้าๆต๊องๆ แต่ยังไงความคิดจิตใจของทุกคนก็ต้องเติบโตขึ้นอยู่ดี ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

แล้วพอเราย้อนกลับไปมองตัวเราในปีที่ผ่านๆมาก็รู้สึกว่า อะไรหลายๆอย่างที่เราทำมันเด็กมากๆ บางอย่างก็ไม่มีเหตุผล บางอย่างก็ทำตามใจตัวเอง แต่บางอย่างก็มีเหตุผลแต่...เป็นเหตุผลแบบเด็กๆ ==a  

แต่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่....

ตอนนี้เราก็แก่ขึ้นอีกปีนึงแล้ว เราก็จะไม่พยายามทำอะไรที่มันไม่สมเหตุสมผลอีก 
เพราะบทเรียนที่ผ่านๆมามันได้สอนอะไรเราหลายๆอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการตัดสินใจ การคิดวิเคราะห์ รวมไปถึงการใช้ชีวิตในสังคมโลกกว้าง 
ในระหว่างนั้น ใครจะเชื่อว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงจะค้นพบปรัชญาอะไรต่างๆนาๆได้มากมายขนาดนี้

และทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตมันจะไม่เกิดขึ้นได้เลยถ้าไม่มีบุคคลเหล่านี้

ขอบคุณ....

พ่อกับแม่ -- ที่ทำให้หนูเกิดมา และ คลอดหนูออกมา รวมทั้งเลี้ยงดูอย่างดี ไม่เอาขี้เถ้ายัดปากตั้งแต่เกิด ถ้าไม่มีพ่อกับแม่หนูก็คงไม่มาเป็นอีนุ่นจนถึงทุกวันนี้ 

คุณพ่อพระพรหมเอราวัณ -- หนูขอขอบคุณพ่อที่คุ้มครองหนูมาตลอด 17 ปีที่ผ่านมา ถ้าไม่มีพ่อ หนูก็คงตายไปตั้งแต่ 4 ขวบและกับอุบัติเหตุหลายๆครั้งแล้ว ที่สำคัญคือขอบคุณที่ให้ชีวิตหนูให้หนูมาเกิดเป็นคนครบ 32 หนูจะไม่พยายามผิดสัญญาอีกแล้วค่ะ

และญาติพี่น้องทุกคนที่ให้ความรักความอบอุ่นกับนุ่น แม้บางครั้งนุ่นออกจะเย็นชาจนเหมือนมีกำแพงน้ำแข็งเป็นชั้นๆกั้นอยู่ แต่ยังไงก็ยังรักทุกคนเสมอนะคะ ^__^

เอาล่ะ.....ถึงเวลาอันสมควรอีกแล้ว....

พรุ่งนี้ต้องกลับไปเผชิญกับชีวิตอันโหดร้ายที่ทำให้น่องโป่ง+ขาวเป็นช่วงๆ+บรรยากาศน่านอนอีกแล้ว

อยากจะเป็นไข้ต่ออีกสัก 3-4 วันนะเนี่ย แต่ไม่ได้ ตอนนี้เพื่อนๆจะจำคาตาคานะกันได้หมดแล้วมั้ง เรายังจำได้ไม่กี่ตัวเอง อะเหอๆๆ ==a

ดังนั้น วันนี้ต้องขอลาไปก่อน เจอกันใหม่เอ็นทรี่หน้า กับ ประวัติของฝ่าบาทนะคะ (พระเจ้ากวังแกโตนะ ไม่ใช่ประวัติยอนซามะ)  

สวัสดีค่า~~~^_________^ 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ปล.แฝกถามได้ในเอ็นทรี่นี้เลยนะจ๊ะ ไม่ต้องจิ้มกลับไปถามที่เอ็นทรี่นั้นก็ได้ 

เพลง Birthday ของ Aozu กับ Caps And Bins ยังจำได้มั้ยเอ่ยยยย ^__^