สำหรับเอ็นทรี่ที่แล้ว...ต้องขอขอบคุณทุกๆคนมากๆเลยนะคะที่เข้ามาอวยพรวันเกิดให้

ดีใจจริงๆ ที่มีคนรักเราขนาดนี้ ฮื้ออออออออ ปลื้มๆๆๆๆ TTvTT

แล้วก็ที่บอกไว้คราวที่แล้วสำหรับประวัติของฝ่าบาท....ซึ่งตอนนี้กำลังเร่งมือแปลอยู่ค่ะ แบบว่าแปลไม่ทัน เพราะศัพท์ชื่อเกาหลีอ่านยากมากกกก T^T แล้วต้องหาข้อมูลจากหลายๆที่ประกอบกันด้วย เพื่อความชัวร์และความถูกต้อง 

ดังนั้นไม่เกินอาทิตย์หน้าจะเอามาลงแน่ๆค่ะ '^^a ได้อ่านกันแน่ๆ

เพราะคนอย่างเราถ้ายังไม่หมดไฟเราจะทำให้ถึงที่สุด ไฮ้ย่าหหหห์!โอวเรซันโจวววว!!~~*0*

 

เอาละ...เอ็นทรี่นี้ขอบ่นหน่อยเถอะ

 

แบบว่ามันเหลือจะเก็บกักไว้กับตัวแล้วจริงๆ

 

เชื่อว่าครูหลายๆคนต้องเชื่อแบบนี้แน่ๆ

 

ว่าเด็กข้างหน้าต่างกับเด็กหลังห้องเป็นประเภทไม่สนใจอะไรสักอย่าง พฤติกรรมก็งั้นๆเฉียดคำว่าไม่ดีนิดเดียว การเรียนก็แย่ๆ งานก็ไม่ค่อยส่ง ติด 0 ติด ร ติด มส. ติด มผ. กันถ้วนหน้า

ส่วนเด็กแถวหน้ากับกลางห้อง จะเป็นเด็กดี เด็กเรียน เรียนเก่งเรียนดีได้เกรด 4 ไม่ก็ 3.5 ตลอด ขยัน พฤติกรรมดีเรียบร้อย งานส่งครบ ได้รางวัลทางการแข่งขันวิชาการตลอด

แล้วคุณเคยย้อนมองบ้างมั้ยว่า เพราะอะไรถึงทำให้เด็กข้างหน้าต่างกับหลังห้องมันเป็นแบบนั้นกัน...

 

ปกติแล้วนะ โดยปกติแล้ว เราจะเป็นเด็กที่มีพฤติกรรมค่อนข้างโอเค งานก็ส่งครบ ไม่มีปัญหากับเรื่องเรียน 

บอกตามตรงนะเราไม่เคยเจอครูที่โคตรจะลำเอียงขนาดนี้มาก่อน

นี่ถ้าเป็นครูวิชาที่ไม่ใช่วิชาหลักเราจะไม่ว่าเลย

แต่นี่วิชาสำคัญที่เป็นตัวฉุดดึงเกรดเรา อย่างวิชาคณิตศาสตร์ เป็นตัวที่ใช้ตัดสินชะตาชีวิตเลยว่าคุณมรึงจะได้เกรดเฉลี่ยรวมทุกวิชาเกรดอะไร

เรื่องเกรดไม่ซีเรียส แต่มันเสียความรู้สึกมากๆ

ครูคนนี้ลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด และ มีทัศนคติคร่ำครึเกี่ยวกับที่นั่งของเด็กด้วย

เราก็พยายามทำใจนะ แต่มันไม่ได้....ไม่ได้จริงๆ

พยายามกู้ศักดิ์ศรีเด็กข้างหน้าต่างแล้ว (รวมทั้งเด็กหลังห้องด้วย) คือเวลาถามอะไรเราก็ตอบกับเพื่อนเรา ประมาณว่าถูกผิดไม่รู้กูตอบไว้ก่อนค่ะ  

แต่สิ่งที่ได้รับน่ะเหรอ....

ก็โดนเมินน่ะสิ เหมือนกับว่าเรากับเพื่อนไม่ได้ตอบยังไงยังงั้น หันไปหาเด็กแถวกลางตรงหน้าห้องแทนไงล่ะ

แล้วก็ชอบพูดเหลือเกิน ว่าไม่ส่งสมุดจะไม่ตัดเกรดให้

ถามจริงเถอะ เวลาจะส่งมาเจ๊เคยบอกประกาศให้ได้ยินกันทั้งห้องมั้ย

ดีแต่บอกพวกกลางห้องข้างหน้า สอนก็สอนอยู่แต่ตรงนั้นล่ะ  

อันนั้นยังทนอยู่ ยังทนอยู่ =___=+++

แล้วแทนที่พวกกลางห้องจะมาบอกต่อๆกันนะ

เสือกไม่มีน้ำใจอีก!!!!

เสียความรู้สึกรอบสอง....

ใช่สิ ก็เด็กข้างหน้าต่างกับหลังห้องมันไม่เก่งไม่ดีเหมือนพวกตรงกลางข้างหน้านี่

ทำอะไรก็ไม่มีความหมาย

พวกกูต้องเสียคนหรือไม่ก็เรียนไม่จบแน่ๆ  

 

เชื่อมั้ยคะ....ว่ากลุ่มคนที่มีอัตราการฆ่าตัวตายสูงที่สุดคือ พวกนี้นี่ล่ะ

พวก Perfectionist ชีวิตไม่เคยเจอความผิดพลาดเจอแต่ด้านบวก ไม่เคยเจอรสชาติชีวิตที่แท้จริงเลย

เพราะมันอยู่ด้านหน้ากลางห้อง ครูเอาใจใส่ ทำให้รู้สึกฮึดอยากเรียนให้มันได้ดีๆเข้าไว้ (อันนี้จริง เพราะตอนอยู่ ม.3 โดนครูบอกให้นั่งด้านหน้ามาแล้ว เพราะสายตามันสั้น ปกติ นั่งหลังตลอด หรือไม่ก็ข้างหน้าต่าง ที่เป็นแบบนั้นเพราะว่าครูจะอยู่ข้างหน้าตลอดไง มันจะเกิดจริงๆนะไอ้ความรู้สึกแบบนั้นน่ะ)    

แต่เวลาผิดหวังมานั่นล่ะ ทางออกคือ คิดสั้น ไม่อยากจะอยู่ต่อ อยู่ไปก็อายเขา

เอาเถอะ....พวกเราเด็กข้างหน้าต่างกับหลังห้องก็ปล่อยเขาไป ปล่อยให้เขาขึ้นบันไดไปสู่จุดสูงสุด

พอผิดหวังขึ้นมา ก็ไม่ต้องมานั่งเดาผลลัพธ์

ปล่อยเขาไปอีกนั่นล่ะ  

แล้วพวกเราจะเอนท์มหาลัยดีๆให้ดู!!!!

คะแนนไม่ได้สูงๆไม่เป็นไร เพราะยังไงพวกเราก็ได้เข้าไปนั่งแล้ว

หรือไม่ก็ซิ่วก็ได้ ใช่ว่าชีวิตนี้มันจะเลือกอีกไม่ได้นี่  

การเรียนในโรงเรียนและมหาลัยไม่ใช่ชีวิตทั้งชีวิต

ชีวิตที่แท้จริงคืออยู่ที่ว่าเราจะเอาตัวรอดอยู่ในสังคมได้ยังไงต่างหากล่ะ

เพราะการเรียนเป็นแค่การซึมซับเอาความรู้ไปเพื่อสมัครงาน

และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ การเป็นคนดีของสังคม ไม่ใช่เป็นคนเก่งของสังคมที่ไม่มีคุณธรรม

ดังนั้นใครที่มีทัศนคติเรื่องที่นั่งในห้องน่ะเปลี่ยนเถอะ

ที่นั่งในห้องมันไม่ได้วัดความสามารถ เด็กเก่งๆดีๆที่ไม่ได้นั่งตรงนั้นก็มีตั้งเยอะ อย่างเพื่อนเราหลายๆคนเงี๊ยะ มันเก่งๆกันทั้งนั้น แต่ไม่ได้นั่งตรงนั้น นิสัยก็ดี มีน้ำใจด้วย *^* 

แล้วก็ขอแถมอีกนิด...โทษนะพวกเธอที่นั่งกลางห้องแถวหน้า เพราะอย่างน้อยวิชาเอก อย่างญี่ปุ่น กับอังกฤษ อาจารย์ชอบมาฝั่งพวกเราล่ะว่ะ!!! 555+ 

 

+

+

 

 ตอนนี้ก็ถึงเวลาอันสมควรแล้ว ขอบคุณทุกคนนะคะที่อ่านเราบ่นมาจนจบ

ถ้าเราไปพูดกระทบตาปลาใครก็ต้องขออภัยด้วย

เพราะเราพูดในสิ่งที่เราคิด เราไม่อยากจะอ้อมค้อมเท่าไหร่

สุดท้ายขอย้ำอีกหน่อย....

ที่นั่งในห้องเรียนไม่ใช่วรรณะและไม่ใช่มาตรที่จะวัดความดีของนักเรียน นะคะทุกท่าน ^v^

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ปล.แฝกยังเปิดอยู่นะ อยากตอบเยอะๆเลย จิ้มกลับไปถามในเอ็นทรี่นี้เลยนะจ๊ะ ^____^   

           

     

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

คอนเฟิร์มว่าถึงจะนั่งก็ไหนก็พิสูจน์ไม่ได้หรอก
ว่ามันเก่งหรือไม่เก่ง ที่นั่งไม่ได้เกี่ยวกับการเรียนเลย


อยากจะบอกว่า ม.5 พี่นั่งหลังเสาข้างหน้าต่าง
ม.6 พี่นั่งหลังสุดของห้องเลย

555


K.

#1 By ★☆KyuubixUsagi on 2008-06-21 12:37

ทำให้ได้เลยคะพี่นุ่น
ให้เค้ารู้เลยว่าทัศนคติของอาจารย์ผิดแค่ไหน

แต่มันก็ไม่สามารถเปรียบเทียบได้อยู่ดีว่านั่งตรงไหนแล้วเก่ง
แต่ที่คนเก่งส่วนใหญ่ที่ทำให้เค้าคิดอย่างนั้น
ก็เพราะคนเก่งเค้าอยากฟังให้ชัดว่าสอนอะไรกันแน่นั้นแหละคะ

แต่บางทีคนนั่งข้างหลังบางคนก็แยกไอ้คนข้างหน้าไม่ทันเหมือนกัน!!!

แต่ถึงยังไงก็วัดกันไม่ได้อยู่ดี
เกลียดอาจารย์ที่มีอคติที่สุดคะ!!!

#2 By +Ayame+ on 2008-06-21 12:52

โอย เอนทรี่นี้โดนใจมากค่ะ
เราว่าเรื่องนั่งหน้านั่งหลังมันไม่ใช่ประเด็นจะบอกว่านิสัยเด็กเป็นยังไงแฮะ

เพราะขนาดเรานั่งหน้าห้อง(เพราะตัวเล็ก เพื่อนบัง) เรายังหลับได้เลย!!!(ภูมิใจ?)

เข้าใจความรู้สึกเวลามีครูแบบนี้เลยค่ะ
รู้สึกว่าการเรียนมันไม่มีความสุข ซึ่งจะส่งผลให้คะแนนไม่ดีตามมานะคะ ^^"

ยัังไงก็พยายามเข้าค่ะ คิดซะว่าปีเดียวก็ทนๆไปหน่อยน่อ