I Did It For Love [AbaddonEidos Version 7.0]

  

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คำเตือน : แฟนฟิคชั่นที่ปรากฏอยู่ในเอ็นทรี่นี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องราวในหน้าประวัติศาสตร์ ประเทศ บุคคล หรือ สมาคมต่างๆในโลกแห่งความเป็นจริงแต่อย่างใด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ขอบคุณทุกๆคนมากเลยนะคะที่เป็นกำลังใจให้เรา ^___________^ 

ตอนนี้เราหายเฟลแล้วววววววววววว!!!!~~~~

เอาล่ะ......ไม่บ่นก่อน ไว้บ่นทีหลัง

ลงก่อนละกัน

Title: ฝัน หวาน อาย จูบ
Pairing: AustriaxHungary (บ่ใจ่ HungaryxAustria เน้อ) 
Rate: PG
Warning: Non Yaoi , คุณชายเจ๊ฮัง ไม่ใช่เจ๊ฮังคุณชาย, คนแต่งมึนกับประวัติศาสตร์ (?)
Writer Note:
- อ้างอิงจากจิบิตาเลียตอนที่ 10 -11
- ประวัติศาสตร์ช่วงออตโตมันทำสงครามชิงฮังการีกับออสเตรีย
- ประวัติศาสตร์ช่วงออสเตรียกับฮังการีรวมกันเป็นจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
- ประวัติศาสตร์ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เล็กน้อย (สหภาพโซเวียตยึดฮังการี)

-------------------------------------------------------------------------

บทนำ

  ดวงอาทิตย์ทอแสงเหนือท้องฟ้าอันแจ่มใสในยามเช้าวันหนึ่งของฤดูร้อน แสงของมันส่องกระทบกับบ้านหลังใหญ่และสวยงามสีขาวที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามในแบบบาโรค ซึ่งไม่น่าเชื่อเลยว่ามันจะมีอายุมากถึงเกือบครึ่งสหัสวรรษแล้ว แต่ที่มันดูใหม่ขนาดนี้เป็นเพราะมันถูกบูรณะซ่อมแซมให้สวยงามและลักษณะสถาปัตยกรรมทันกับยุคสมัยอยู่ตลอดเวลา ทว่าพึ่งจะมาหยุดเปลี่ยนเมื่อศตวรรษที่แล้วนี่เอง
 

  เสียงของเปียโนที่เล่นโซนาต้าหมายเลข 16 ของชูเบิร์ตดังออกมาถึงบริเวณด้านนอกบ้าน ทำให้ผู้ที่พึ่งมาถึงต้องแย้มรอยยิ้มขึ้นมาทันที
 

 หญิงสาวร่างเพรียว ผมสีน้ำตาลยาวสลวยถึงกลางหลังมีดอกไม้สีชมพูคล้ายกับกิ๊บติดอยู่ที่ด้านขวามือเดินเข้าไปข้างในตัวคฤหาสน์ช้าๆ นัยน์ตาสีเขียวสดใสมองไปยังบริเวณรอบๆด้วยความคิดถึง

นานเท่าไหร่แล้วนะที่เธอต้องจากที่นี่ไป....???

ถึงเธอจะเคยเผชิญกับการจากลามาหลายต่อหลายครั้งก็ตามที

แต่ไม่เคยเลยที่เธอจะเคยชินกับมัน  

ตั้งแต่ช่วงหลังที่มหาสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุด ไม่สิ...หลังจากนั้นเธอยังคงกลับมาเยี่ยมเยือนที่นี่ได้เสมอเท่าที่เธอต้องการ

การจากลาจริงๆมันเริ่มขึ้นเมื่อตอนที่มหาสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลงต่างหากล่ะ

เพราะเธอกับเจ้าของบ้านหลังนี้ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับฝ่ายของลุดวิก เพราะทั้งเธอและเขาต่างมั่นใจแน่นอนว่าฝ่ายอักษะของลุดวิกจะชนะสงครามแน่ๆ ถึงแม้ว่าจะมีเฟลิเซียโน่เข้ามาร่วมด้วยก็เถอะ แต่อย่างน้อยก็ยังมีอีกมากมายหลายประเทศที่ตัดสินใจเข้าร่วมกับลุด วิกซึ่งบ้างก็ยอมเข้าร่วมแต่โดยดี บ้างก็ขัดขืนจนต้องทำสงครามกระทั่งยอมกันนั่นละ

และอีกอย่างหนึ่ง พันธมิตรที่แข็งแกร่งของลุดวิกอีกคนในตอนนั้นก็คือ ฮอนดะ คิคุนั่นเอง

แต่แล้ว...ทุกอย่างก็กลับตาลปัตร เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรอันประกอบไปด้วยอัลเฟรด อาเธอร์ ฟรานซิส อีวาน และ หวังเหยาเริ่มโต้กลับ ทำให้สถานการณ์ทางฝ่ายอักษะเลวร้ายลง จนสุดท้ายแล้ว ฝ่ายอักษะจึงต้องประกาศยอมจำนนแต่โดยดี

ด้วยเพราะเช่นนี้จึงทำให้เธอและเขาต้องพรากจากกันไปนานแสนนาน....

 เหตุก็เป็นเพราะว่าอีวานซึ่งเป็นผู้ชนะสงครามเป็นคนเข้ามาจัดการพื้นที่ในบริเวณนี้ให้แบ่งออกเป็นส่วนๆและส่งคนเข้ามาดูแล แต่ที่เลวร้ายก็คือประเทศที่อยู่ในคาบสมุทรบอลข่านหรือทะเลบอลติคแทบจะทั้งหมดนั้นต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของอีวานทั้งสิ้น แน่นอนว่าเธอเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

......แม้จะเป็นผู้หญิง ก็ไม่มีข้อยกเว้น.....

เธอทนทุกอย่าง ทนลำบากตรากตรำ จนกระทั่งวันนั้นได้มาถึง

วันที่เธอเป็นอิสระจากอีวาน วันที่เธอจะได้กลับมาหาเขา...ผู้ที่กำลังนั่งหลับตาพริ้มอยู่หลังเปียโนตัวใหญ่กับทำนองที่แสนเศร้าอยู่ในตอนนี้

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าใด เขาคนนี้ก็ยังคงเหมือนเดิมเสมอไม่มีเปลี่ยน ไม่ว่าจะรู้สึกอย่างไร ดนตรีเท่านั้นที่เป็นเพียงเพื่อนแท้ของเขา

หญิงสาวแย้มรอยยิ้มอีกครั้งกับภาพที่ไม่ได้เห็นมาเป็นเวลานาน ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส

“ฉันกลับมาแล้วค่ะ คุณโรเดริค”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หายเฟลก็จริงแต่มัน......

สิ้นหวังแล้วววววววววววววววว *0* 

เป็นบทนำที่สั้นมาก เพราะไม่อยากให้มันยาว (เลว)

จริงๆแล้วคิดไม่ออกว่าจะบรรยายยังไงอีก

นี่ขนาดเอาข้อความทางประวัติศาสตร์มาใส่ด้วยแล้วนะ มันยังสั้นได้อีก - - * 

ดิฉันมันโง่จริงๆกับไอ้ประวัติศาสตร์ยุโรปตะวันออกเนี่ย

ปกติจะเชี่ยวประวัติศาสตร์แถบรัสเซีย-อังกฤษ-ฝรั่งเศส-สเปน แล้วก็พวกช่วงครูเสดไง

แต่ไม่รู้นึกอะไร ด้วยความหมดมุขจะอัพเสี้ยนขริงๆมั้ง เลยหยิบเอาเรื่องของคุณชายกับเจ๊ใหญ่ฮังมาเขียนซะเลย

เรทสูงสุดคือ 13 ไม่มีนโยบายเขียนนอร์มอลแพร์แบบ R-15, NC-17, NC-18 etc.

ขอย้ำอีกครั้งว่าจุดเริ่มต้นของฟิคเรื่องนี้อยู่ในจิบิตาเลียของอนิเมะตอนที่ 10-11 แต่จะย้อนไปก่อนหน้านั้นเล็กน้อย ช่วงที่เจ๊ฮังมาอยู่บ้านคุณชายใหม่ๆ แล้วก็ดำเนินเรื่อยมาถึงช่วงที่มีสงครามระหว่างคุณลุงตุรกี (จักรวรรดิออตโตมัน เรียกซะแก่เชียวเรา คุรลุงตุรกี - -) กับคุณชายในการแย่งชิงเจ๊ฮัง ผลของสงครามไม่ต้องพูดถึง....เจ๊ฮังกลายเป็นส่วนหนึ่งของออตโตมันค่ะ =_____= ตอนนี้นี่แหละที่จะเศร้าและจะเศร้ายิ่งกว่าเมื่อเจ๊ฮังต้องไปอยู่บ้านคุณลุงตุรกี จนกระทั่งคุณลุงตุรกีเสื่อมอำนาจแล้วคุณชายกลับมามีอำนาจขึ้นนั่นล่ะ เจ๊ฮังถึงจะกลับคืนสู่อ้อมอกอ้อมใจของคุณชายอีกครั้ง และแล้วก็จบที่จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีในที่สุด (คงไม่ต้องบอกนะว่าเป็นการแต่งงานกัน)

แล้ว.....ถ้าเล่าต่อก็คงจะเป็นการสปอยล์เกินไปแน่ๆ -0-

เอาเป็นว่าใครอยากรู้ล่วงหน้าหลังไมค์มาเลยค่ะ จะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน

ส่วนวันนี้ต้องขอลาไปก่อน ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย หิวๆๆๆๆ

สำหรับวันนี้ สวัสดีค่ะ ^0^

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ปล. เมื่อวานไม่ได้อั๊พ อ๊ากกกกกกกกก ไม่ได้แล้ว 30 วัน 30 เอ็นทรี่ไม่ได้แล้ว TT^TT

ปล.2 ต่อจากนี้ถ้าหากว่าเรามีข้อผิดพลาดด้านข้อมูลทางประวัติศาสตร์หรือคาแร็คเตอร์ของตัวละคร แจ้งได้นะคะ เราจะปรับปรุงให้ค่ะ

ปล.3 แอนโธของดิฉัน อีกิลบูดกลายเป็นคุณหฤษฎ์ไปแย้ววววววววววววว TToTT

ปล.4 งานเข้า อะไรก็ไม่เสร็จสักอย่าง เฮือกกกกกกกก *ซีด* 

ปล.5 สิ้นหวังแล้ววววว *0*

ปล.6 <<< เฮ้ยพอแล้วโว้ยยยย!!!~