I Did It For Love [AbaddonEidos Version 7.0]

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คำเตือน เอ็นทรี่นี้มีเนื้อหากัดจิกเสียดสีคนรู้จักร่วมห้องของ จขบ. อาจมีคำหยาบ คำไม่สุภาพหลุดออกมามากมาย หากใครรับไม่ได้ก็ปิดไปเลยค่ะ  

สัญญากันก่อน.....

ใครอยู่ ร.ร. เดียวกับเราแล้วมาอ่านเอ็นทรี่นี้จะไม่เอาไปบอกต่อที่ไหนเด็ดขาด

เพราะว่าเรายังไม่อยากกลายร่างเป็นปีศาจแล้วโดนพักการเรียน

สัญญาแล้วนะ........

ถ้างั้นก็ไปเลย

ไม่ไหวแล้ว

หลังจากไม่ได้แปลงร่างเป็นนังร้ายชอบด่ากัดจิกประทุษร้ายชาวบ้านมานาน

เรารู้ตัวดีนะ ถ้าเป็นตัวละครในนิยายเราเหมือนนางร้ายอะ ไม่ใช่นางร้ายแย่งพระเอกแต่เป็นนางร้ายขี้วีนอะไรประมาณนี้ 555555

งั้นเล่าเลยแล้วกัน

ก็คือ..............

เรื่องมันมีอยู่ว่า.................. 

เนื่องจากปีนี้ ร.ร. เรา ม.5 ต้องรับเรื่องกิจกรรมไปทุกอย่าง

แน่นอนว่ากีฬาสีก็ด้วย

โรงเรียนเรามีสี 5 สี ม.ปลายมีชั้นละ 15 ห้อง แบ่งสีกันโดย 3 ห้อง/1 สี

แล้วเราก็ได้ทำกับห้อง 8 และ 14 (เราอยู่ห้อง 3)

โดยเค้าแบ่งกันโดยแบ่งในนามเรียบร้อย  

ห้อง 3 คุมกีฬา ห้อง 8 ทำสแตนด์ ห้อง 14 ทำขบวน

นั่นก็แค่ในนามเท่านั้น แต่จริงๆแล้วใครจะไปช่วยใครก็ได้ ไม่มีการแบ่งอยู่แล้ว

ห้องเราจะมีกลุ่มใหญ่ๆอยู่ 6 กลุ่ม ทุกกลุ่มไม่มีปัญหา ให้ความร่วมมือได้หมดทุกอย่าง (อะไรก็ได้ง่ายๆ)

แต่มันจะมีอยู่กลุ่มเดียวเนี่ยแหละ......

คล้ายๆว่าต้องการจะแบ่งแยกให้มันเป็นเอกเทศไปเลย

เพราะกลุ่มนี้มัน

ข้างนอกสวยใส

ข้างในเน่าเฟะ!

ทำให้ห้องเรากับห้อง 14 เกือบทะเลาะกัน

ทั้งๆที่จริงแล้วมันไม่ใช่เลย

เป็นเพราะว่าตัวเองไม่ฟังอะไรต่างหากเลยล่ะ

ดีแต่คิดถึงตัวเอง

สุดท้ายแล้วเป็นไง

ต้องมาทำให้คนที่หวังดีคนนึงอย่างเพื่อนเราต้องร้องไห้!

วันนี้หลังจากที่ได้รู้ว่าห้อง 3 คุมกีฬาก็ทำท่าเหมือนจะไปหาเรื่องห้อง 14 มาก

ทำให้ห้อง 14 ดูเหมือนเป็นพวกชอบดูถูกคนอื่นไปเลย จากคำพูดของมัน เพราะมันพูดว่า "พวกนั้นน่ะมองเราตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย" แต่มารู้ตอนหลังว่าอีพวกนี้มันใส่ไฟ จริงๆแล้วไม่ใช่ เพราะเพื่อนเรามันรู้ว่าห้อง 14 ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ เนื่องจากคนในห้อง 14 เฟรนด์ลี่แทบทุกคน

สุดท้ายมาเจรจากัน เป็นเพราะเพื่อนเราไม่อยากให้มีเรื่องก็เลยตามใจอีพวกนั้น ด้วยการไปเจรจาขอให้พวกนั้นมันไปขบวนด้วย

แต่ก่อนอื่นขออธิบายก่อนว่า ขบวนที่ว่านี้มันสำคัญยังไง

เนื่องจาก ร.ร. เราเป็นโรงเรียนใหญ่ ร.ร. ประจำจังหวัด เวลามีงานที คนเค้าจะรู้กันแทบทั่วทั้งจังหวัดเลย แล้วขบวนพาเหรดแต่ละสีนี่ก็ไปเดินในตัวเมืองด้วย เพราะงั้นต้องทำออกมาให้ดีที่สุด

แล้วก็อย่างที่บอกไปว่า งานกิจกรรมห้องเราเกือบจะล่มหลายครั้งแล้วเพราะอีนังเดรัจฉานพวกนี้

ที่สำคัญคือเงิน และ เงิน!

ที่ให้ห้อง 14 ทำ เพราะห้องหลังๆนี่เค้าทำขบวนมานานแล้ว และ งบเค้าก็มาก เก็บเงินห้องกันมาตั้งแต่ปีก่อนคือเดือนละเป็นพันเลย (มั้งนะ ถ้าไม่ถึงที่แน่ๆคือเยอะมาก)

แล้วย้อนมาดูห้องเรา.....ไม่ได้จะดูถูกหรืออะไรนะ

แค่ 100 ยังทำเป็นโอดครวญ จ่ายบ้างไม่จ่ายบ้าง  

แล้วแบบนี้ยังจะกระแดะขึ้นมาเชิดหน้าเสร่ออยากทำอะไรที่มันใช้งบเยอะๆอีกเหรอ????

ถามหน่อยเถอะ ถ้าเก็บเป็นพันจะเป็นยังไง

แล้วสุดท้ายแล้วเพื่อนเราก็ทำคุณบูชาโทษ

เจรจาขอมาจนได้ ถึงจะรู้ว่ามันล่มแน่ แต่ก็ยังพูดให้

แต่มันกลับมาบอกว่า "ไม่ทำแล้ว! เบื่อ!" ด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นแบบนี้มันหมายความว่าไง

มึงคิดว่ามึงใหญ่นักเหรอ ถ้ามึงไม่เคารพถึงความเป็นหัวหน้าห้องก็คิดถึงจิตใจของคนที่เค้าอุตส่าห์ไปพูดไปขอให้ ทั้งๆที่ไม่ใช่หน้าที่ของตัวเองด้วยสิ

สถุล สันดานไพร่ แล้วยังมีหน้ามาด่าเพื่อนเราอีกนะ

ถ้าด่าแล้วเพื่อนเรามันแค่เก็บไว้ในใจ แล้วเฟลๆเหมือนทุกครั้งเราจะไม่โกรธมากถึงขนาดนี้หรอก

แต่นี่มันทำเพื่อนเราร้องไห้

เพื่อนเรามันยิ่งขี้โรคอยู่ แค่ด่ามันนี่พวกมึงก็ไม่มีความเป็นคนเหลืออยู่แล้วอะ  

แล้วขอโทษ.....ร้องไห้คราวนี้เพื่อนเรามันเหมือนกับจะเป็นลมไปเลยนะ

ถ้าเพื่อนกูเป็นอะไรไป พวกมึงต้องชดใช้!!!  

กูจะเอาเลือดหัวพวกมึงมาล้างเท้า ณ ตอนนั้นเลยอีไพร่!   

ไม่มีคำพูดอะไรจะบรรยายไปมากกว่านี้อีกแล้ว

ที่พอมีความสามารถก็มีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละทั้งกลุ่มน่ะ

ถ้ายังพอจำได้จากเอ็นทรี่โน้นนนนนนก็อีคนที่มันเกรียนท้าแข่งกับเราไงล่ะ

นอกนั้นสวยซะเปล่าแต่ไร้สมอง

ทั้งไอคิวและอีคิวต่ำหมดทุกอย่าง

ไม่มีความเห็นใจเพื่อนมนุษย์ ไม่รู้จักค่าของความเป็นคน  

เอาความคิดของพวกตัวเองเป็นหลัก

เพราะคิดว่าตัวเองเป็นกลุ่มที่ใหญ่ สวย เริด จริงๆแล้วตอแหลสุดๆ ตอแหลอย่างเห็นได้ชัด  

ไม่ว่าผู้ชายคนไหนในห้องก็ทำตัวเป็นองครักษ์พิทักษ์พวกมัน! แต่ขอโทษเถอะ อย่างน้อยก็มีผู้ชายอยู่อย่างน้อย 4-5 คนละวะที่ไม่คิดแบบนั้น  

จากความเห็นแก่ตัวของนังพวกนี้นี่ละที่เกือบทำให้กิจกรรมห้องเกือบต้องล่มมาหลายครั้งแล้ว

ดีแต่พูดไม่เคยคิดจะทำ

เอาแต่โยนมาให้คนอื่น แล้วคนที่รับไม่ใช่ใคร ก็ต้องเป็นเพื่อนสนิทเราคนหนึ่งที่เป็นหัวหน้าห้องกับเราและคนอื่นๆนี่ละ

แล้วก็พอจะขอให้พวกของเราช่วยอะไรนะ ทำเป็นพูดเสียงอ่อนเสียงหวาน

แต่พอใช้เสร็จก็เฉดหัวทิ้ง แถมพูดดีๆก็ไม่พูดดีตอบ กลับพูดกลับมาเหมือนกับพวกเราไม่ใช่คนอย่างนั้นแหละ ประมาณว่าตะคอกใส่เหมือนหมูเหมือนหมา

(คำด่าแรงสุดๆ อยากรู้ถม)

อีห่ารากกกกกก อีดอกทอง อีสัตว์นรกส่งมาเกิด อีเหี้ย อีหน้าด้าน อีตอแหล อีเห็ดสด อีพวกไร้สมอง อีพวกชั้นต่ำ อีพวกไม่เจียม อีพวกชะนีขี่เสลี่ยง อีพวกเน็ตใน อีสับปะลี่ อีกะหรี่ วันๆมีดีแต่ล่อผู้ชาย ดูถูกคนอื่นว่าต่ำกว่าตัวเอง

แล้วก็อย่าคิดนะพวกมึง ว่าพวกมึงร้ายได้อยู่กลุ่มเดียว

ขอให้รู้ไว้ซะด้วยว่าพวกกูน่ะร้ายกว่าพวกมึง!!!!!

แรงมาแรงกลับ

แรงกว่าเป็น 10 เท่า!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ค่ะ.....ที่อยากจะพูดก็มีแค่นี้

ขอบคุณค่ะที่อ่านจนจบมาถึงตรงนี้

ก็แค่อยากระบายเท่านั้น

กับทุกคนยังเหมือนเดิมค่ะ ^_______^