[APH] Fiction สงครามจำเลยรัก ณ ช่องเย็น (Part 1)
posted on 18 Oct 2009 00:22 by abaddoneidos in Axis-Power-Hetalia, Fan-Fiction
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
(อินี่บร้า ต้องแปะเพลงตลอดศก กร๊ากกกกก XD)
предупреждение (กระแดะมวากกกกส์ ใช้คำเตือนภาษารัสเซีย - -*)
1.เรื่องราวที่จะลงต่อไปนี้เป็นยาโออิแฟนฟิคชันนะคะ ถ้าหากว่ารับไม่ได้ก็กรุณากดตัวแดงๆที่มุมขวามือเลยค่ะ
2.คู่ที่เขียนถึงนั้นถ้าหากว่าเป็นคู่ที่ท่านไม่ชอบหรือต่อต้าน กรุณาอย่าเลื่อนลงไปอ่านเป็นดีที่สุดค่ะ แล้วกรุณาอย่าเม้นต์ด่าด้วย ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าไม่เตือนนะคะ
3.เรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์จริงๆหรือกลุ่มบุคคลสมาคมใดๆทั้งสิ้น
เอาละแปะคำเตือนไปละ
ก่อนอื่นต้องบอกที่มาที่ไปก่อนสินะ
มันเป็นฟิคสดค่ะพ่อแม่พี่น้อง แต่งกันสดๆในเอ็มเลย ระหว่างที่กำลังกะดิ๊บกิ๊บกิ้วกับหนุ่มบ้านด๊อยสึด้วยอะฮิ
เกิดจากความเสี้ยนของดิฉันและหนูมาเมจจี้ ซึ่งคุยกันว่าอยากอ่านโดเฮตะ
และดิฉันก็บอกไปว่าอยากแต่งฟิค
เชิญอ่านที่มาเลยค่ะ ^^
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
อยากอ่านโดฯเฮตาเลียจังเยยง่ะ
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
อยากเขียนโดจังเลย
อยากแต่งฟิคจังเลย
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
เบย์โรยิ่งดี
อุฮิ
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
โรเบย์สิ อยากเห็นอ้วนเป็นโสรยา
กร๊าก กกกก
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
-w-
อยากเห็นทั้งคู่แหล่ะฮะ
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
อะฮิ
มันต้องตบจูบ พิศาล น้ำเน่า จำเลยรัก
เจ้ชอบ~~~
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
ว่าแต่ พิศาล นี่แปลว่าอะไรนะฮะ
=A=
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
คุณลุงพิศาล ผู้กำกับละครชื่อดัง ที่ขึ้นชื่อเรื่องการกำกับละครแนวตบจูบ
พูดง่ายๆก็คือโดนใจสาวกเอสเอ็มนั่นเอง
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
=w=
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
ฝันอยากจะแต่งโรเบย์แนวนี้สักหน่อยตอนนี้
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
=w=
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
อู้วอ้าส์ "อย่าทำฉันนะ อีวาน~"
แล้วคุณอีวานก็จับแขนอ้วนตรึงเอาไว้กับเตียง และใช้ริมฝีปากร้อนแนบเข้าที่ซอกคอของอ้วนอย่างร้อนแรง
สุดยอด
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
ซักพัก มือเรียวของชายชาวอเมริกันก็เริ่มลูบไล้ไปตามโครงร่างอันแสนกำยำของหนุ่มชาวรัสเซีย
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
เดี๋ยวก่อนนะยังโดนตรึงไม่ใช่เหรอ
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
ป่าวๆ อันนั้นหมายถึงหลังๆ (หลังจากเคลิ้ม)
-
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
อ่อ
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
แอ๊ ไม่ไหวนะแบบนั้น อุฮิ
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
ตอนแรกมันต้องโดนตรึงตลอดก่อน
อู้วอ้าสสสสส์ ถึงใจสาวกแม่ยกโรเบย์ สายเอสเหลือเกิน
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
สุดท้ายตอนมือไม่ว่างนั่นแหล่ะ ถึงจะเป็นแบบนั้น หึๆๆๆๆ
เอ....
จะนั่งพิมพ์ซะ ณ บัด now เลยดีมั้ยน้อ
เครื่องชักติด
+w+
E.L.F. N-o-o-n~ ♪❤「б а б о ч к а」❤ ♫ พูดว่า:
เอามั้ย
ฟิคสด
อะฮิ
[คอมฯอะไหล่ = คอมฯอีกเครื่อง ORZ] พูดว่า:
เอาจิ +w+
สังเกตได้ว่าคนหื่นก่อนคืออินุ่น - -
อีกอย่างก็คือดิฉันจะต้องถือศีลกินเจ ต้องละทิ้งกิจกรรมของสาววายไปให้หมดด้วย กุซิกๆๆๆ T^T
ถ้างั้นอย่ามัวเสียเวลาเลย เราไปลุยกันเลยเถอะค่ะ
อ๊ะๆๆๆ คำเตือนอีกหน่อยนึง
แอบเอสเอ็มน้อยๆนะจ๊ะ รับไม่ได้ปิดได้เลยค่ะ ^______________^
Cast :
Ivan Braginski - อินุ่น
Alfred F. Jones - มาเมจจี้
Rate : NC - 15
"นี่อีวาน นายเรียกชั้นมาวันนี้มีธุระอะไรกันน่ะ" ชายหนุ่มร่างสูงชาวอเมริกันเดินเข้ามายังห้องนั่งเล่นอย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์นัก
"นั่นสิน้า~ ผมมีธุระอะไรกับเธอกัน ^^??" ชายหนุ่มชาวรัสเซียที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวยาว ขยับรอยยิ้มที่ดูยังไ งก็ไม่น่าไว้ใจสักเท่าไหร่
"หรอ.....นายนี่มันกวนประสาทชั้นชะมัด" เสียงสบถอย่างไม่พอใจดังออกมาพร้อมกับลมหายใจที่ดูเหมือนจะกระฟัดกระเฟียด
"ไม่ได้กวนสักหน่อย เธอนั่นล่ะคิดไปเอง จะว่าไปเธอนั่งก่อนสิ"
"นายนี่มัน....." อัลเฟรดกำหมัดแน่นก่อนจะเงียบปแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยท่าทางที่ไม่พอใจยิ่งนัก
"ใครใช้ให้เธอนั่งตรงนั้นล่ะ มานั่งใกล้ผมหน่อยสิ~" อีวานเอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริง
"ไม่มีวัน......เป็นคำตอบสุดท้าย!" พร้อมกับลุกขึ้นเดินตึงตังไปที่ประตูห้องด้วยความโกรธายิ่งยวด
"แหม อย่าดื้อสิครับ...." พูดจบร่างสูงก็ลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเข้าไปคว้าข้อมือของอัลเฟร็ดไว้ได้อย่างทันท่วงที
"อะไรของนายน่ะ!!! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!!!" ชายหนุ่มพยายามสะบัดมืออย่างรุนแรง แต่ไม่เป็นผล เพราะแรงบีบที่มือนั้น ไม่อาจทราบได้ว่า ชายหนุ่มตรงหน้านั้นไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน
"ไม่ปล่อย~" ร่างสูงกว่าแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาเช่นเด็กๆ แต่ทว่ารอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้านั้นช่างขัเกับน้ำเสียงอย่างสิ้นเช ิง
"อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสานะ!!! ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้!!!" อัลเฟรดเปลี่ยนจากสะบัดมาเป็นพยายามแกะอุ้งมือหนาของผ่ายตรงข้ามออกแทน
แต่อีวานไม่ปล่อย เขากลับคว้าข้อมืออีกข้างของร่างตรงหน้าเอาไว้ ก่อนจะดันร่างเล็กกว่าให้ถอยกรูดไปช ิดกับผนังห้อง
"อึ่ค....ป....ปล่อย..." ร่างของอัลเฟรดถูกกระแทกกับผนังห้องอย่างไม่แรงมากนัก แต่ก็ทำให้จุกไปพอสมควร ชายหนุ่มอเมริกันยังคงพยายามขัดขืนต่อไป (แม้จะรู้ว่า ทำไปก็ไร้ผล)
"หึๆๆ ร้องขอยังไ งก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดีครับ" ใบหน้าของชายหนุ่มชาวรัสเซียเข้าใกล้กับใบหน้าของชายหนุ่มชาวอเมริกันเรื่อยๆจนสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย
"ฮึ่ค....ไม่...." เขาพยายามสะบัดหน้าไปทางอื่นพร้อมกับใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ผลักร่างตรงหน้าออกไปอย่างสุดกำลัง แต่ผลที่ได้รับนั้นกลับเป็นการถูกรวบข้อมือทั้งสองข้างไปไว้เหนือศรีษะ
"อย่าขัดขืนเลยครับ..อัลเฟร็ด เอฟ. โจนส์" อีวานกล่าวเสียงเย็นก่อนจะใช้ริมฝีปากร้อนๆทาบลงไปที่ต้นคอของร่างที่กำลังดิ้นขัดขืนอยู่ในขณะนี้
"อ๊ะ.....ฮึ่ค.....ป.....ปล่อย....." ร่างโปร่งชะงัก ในขณะที่ลมหายใจเริ่มติดขัดโดยไม่ทราบสาเหตุ ก่อนจะปรากฎรอยสีกลีบกุหลาบขึ้น......ช่างน่าอับอายยิ่งนัก
อีวานผละออก เขาแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว ก่อนจะจัดการบดขยี้ริมฝีปากที่เผลอเผยอออกมาอย่างน่าลิ้มลองอย่างไม่ปราณี
เสียงครางอื้ออึงดังขึ้นราวกับอึดอัด แต่ไม่มีทางแม้แต่จะขัดขืน ภายในช่องปากอันสั่นระริก เรียวลิ้นอันเกี่ยวกระหวัด ซัดสาดไปมาดังฟองคลื่นที่กำลังหยอกเย้ากับลิ้นของตน
ลิ้นอ่อนนุ่มเริ่มตวัดเร่งจังหวะขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมกับเริ่มใช้ฟันกัดไปที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย ส่งผลให้เลือดสีแดงสดไหลรินออกมา
"ฮึ......ฮึ่ค........อึก.......อ..." เสียงอันบ่งบอกถึงความทรมาณและอีกหลายๆความรู้สึกที่โถมกระหน่ำเข้ามา ส่งผลให้ อัลเฟรดถึงกับกำมือแน่นจนห้อเลือดและหลับตาแน่น
อีวานเริ่มเลียเลือดที่ไหลรินออกมาจากปากของอัลเฟร็ด มือของเขาเคลื่อนไปถอดเสื้อแจ็คเกตตัวนอกของอีกฝ่ายออก จึงเป็นโอกาสที่มือของอัลเฟร็ดถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ
ในจังหวะนั้นเอง อัลเฟรดออกแรงผลักให้ร่างสูงออกห่างจากตนพร้อมกับวิ่งไปที่ประตูด้วยแรงทั้งหมดที่มี หากแต่ประตูที่เปิดไปนั้นกลับเป็นประตูห้องนอน เมื่อหันกลับมา ชายหนุ่มชาวรัสเซียก็มาอยู่ข้างหลังตนเสียแล้ว
"หมดทางหนีแล้วนะครับ..." อีวานกระซิบที่ข้างหูของอีกฝ่าย ก่อนจะขบที่ใบหูของร่างเล็กกว่าเบาๆ
"อ๊ะ!..." ราวกับเส้นประสาททั่วทั้งร่างด้านชาเสียอย่างนั้น ขาทั้งสองข้างทรุดฮวบลงไปราวกับไร้เรี่ยวแรง พร้อมกับใบหน้าอันเปี่ยมไปด้วยสีระเรื่อสุดจะบรรยาย
อีวานหัวเราะหึๆก่อนจะช้อนร่างของอีกฝ่ายขึ้นมาอุ้มเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย
つづく
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
โปรดติดตามตอนต่อไป ณ บล็อกมาเมจจี้เจ้าค๊า~~~~
หึๆเลวได้อีก ปล่อยให้ค้างๆคาๆ กร๊ากกกกก
งั้นก็
ไปละค๊า บวะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สุขหัวใจได้แกล้งอ้วน
สุขหัวใจได้กิ๊บกิ้วกับหนุ่มบ้านด๊อยสึ
อะฮิ ลั๊ลลา~~ *เต้นสวอนเลคของไชคอฟสกี้ออกไปอย่างอะโฮะ*
ปลา.ลิง.เอ็นทรี่ก่อน เม้นต์เกรียนแอบเยอะนะ!!! *0*
*เหล่ไปแถวๆนี้*